Het kind en conflicten

het kind en conflicten
Bij de opvoeding kun je als ouder tegen situaties aanlopen waarbij je over je grenzen laat gaan. En de volgende vraag is, waarom bewaak je je grenzen niet? Hierbij is het fijn om bewustzijn en handvatten te krijgen om grenzen te voelen en aan te geven. Ditzelfde geldt natuurlijk ook voor je kind.
Het geduld kan opraken en ouders kunnen opvoeding als een opoffering ervaren, waar we niet genoeg ruimte hebben voor onze eigen behoeften. Conflicten ontstaan wanneer je dingen niet ziet zitten of niet accepteert van je kind. De een probeert te blokkeren wat de ander graag wil en omgekeerd. Wanneer de behoefte van de ouder en het kind tegenstrijdig zijn hebben we te maken met een conflict.
Er bestaan drie verschillende methodes om conflicten proberen op te lossen.
  • De dwingende manier
  • De toegevende manier
  • De inlevende manier

Hier volgen wat voorbeelden van de verschillende methodes:

De dwingende manier:

Moeder: Saar, we gaan zo naar oma.
Saar: Waarom gaan we naar oma?
Moeder: Je gaat nu toch niet zeuren? Je bent al zo lang niet meer naar oma geweest. Leuk is dat voor oma, als ze hoort dat je niet naar haar toe wil gaan.
Saar: Maar ik wil niet naar oma toe.
Moeder: Niet zo zeuren. Trek je jas aan en dan gaan we.
Saar: Nee ik ga niet mee mam.
Moeder: Schiet op! Je jas aan of je gaat naar boven.
Saar: (trekt haar jas boos aan)

Deze manier zorgt er voor dat het kind met een onbevredigd behoefte blijft zitten en gevoel van oneerlijkheid.

De toegevende manier:

Moeder: Saar, we gaan zo naar oma.
Saar: Waarom gaan we naar oma?
Moeder: Oma vindt het ook gezellig als we weer een keer langs komen, we zijn er al zo lang niet geweest.
Saar: Maar mam ik ben zo lekker aan het spelen.
Moeder: Je kunt nog vaak genoeg spelen, trek je jas maar aan.
Saar: Ah mam, waarom moet ik nu mee?
Moeder: Omdat ik graag naar oma wil en jij niet alleen thuis kunt blijven
Saar: Nee, ik wil thuis verder spelen.
Moeder: Dan zit er niks anders op, dan blijf ik ook maar thuis.

Deze manier zorgt er voor dat de ouder met een onbevredigd behoefte blijft zitten en de ouder verliest gevoel van eigenwaarde.

De inlevende manier:

Moeder: Saar, we gaan zo naar oma.
Saar: Waarom gaan we naar oma?
Moeder: Zo te horen heb je niet zoveel zin om naar oma te gaan.
Saar: Nee mam, ik ben zo lekker aan het spelen.
Moeder: Je zou liever hier blijven spelen?
Saar: Ja, hier kan ik van alles doen en bij oma is het saai.
Moeder: Dat begrijp ik wel, dat is voor jou minder leuk. Eigenlijk wil ik wel graag naar oma toe vandaag en durf jou niet alleen thuis te laten. Oma zou het ook erg gezellig vinden als je mee zou gaan.
Saar: Ik vind het ook leuk om oma te zien maar ik verveel mij zo bij oma thuis.
Moeder: Hoe kunnen we dat oplossen?
Saar: Als ik mijn pop en kinderwagen mee mag nemen naar oma, dan kan ik buiten met de pop gaan wandelen.

Moeder: Dat vind ik een prima plan. Laten we dat doen!

Op deze manier wordt aan de behoefte van het kind en aan de behoefte van de ouder voldaan.

Opgroeiconsult! werkt ook vanuit de inlevende manier. Zelfwerkzaamheid in eigen kracht zetten is een uitgangspunt. Als kindercoach geef ik kinderen de ruimte en tijd om op onderzoek te gaan naar eigen oplossingen. Pas wanneer de hersentjes aan gaan en kinderen zelf nadenken over de oplossing, dan hebben ze hier ook echt vrede mee. De oplossingen passen bij het kind en ze kunnen de oplossing nakomen. Dit helpt ook weer voor later, de oplossingen zullen blijvend zijn omdat ze ook niet zijn opgelegd.